Jak to wspaniale mieć miejsce, do którego po życiowych trudach zawsze możemy powrócić. Smagani wiatrem życiowych wydarzeń, w sztormie codziennych problemów, odnajdujemy bezpieczne schronienie w naszym osobistym porcie. Ta czarodziejska strefa, która ochrania nas przed wszechobecną nachalnością świata zewnętrznego, stanowi dla mnie jedyną w  swoim rodzaju ostoję równowagi i szczęścia.

Dziś zrozumiałem, że dom to nie budynek, lecz stan ducha w którym  odnajdujemy spokój i wieczną tęsknotę za dziecięcą beztroską. Starajmy się, żeby w naszym życiu nie zabrakło takiego miejsca.