Za oknem świat pogrążony w setkach odcieni szarości. Krople deszczu niczym dłonie pianisty, zręcznie wygrywają piękne melodie.  Natura komponuje pełne melancholii, jesienne piosenki.

Coraz bardziej tęsknie za uśmiechem słońca, którego tak bardzo mi teraz brakuje . Ogrzewam się myślami o chwilach przepełnionych ciepłem letniego wieczoru. Tęsknie za zapachem porannej rosy, pokrywającej soczyście zieloną, wiosenną trawę.

Wiem, że muszę to przetrwać, przeczekać, a życie znowu nabierze wiosennych barw.